மேலதிக வகுப்புகள் வியாபாரமா?-சட்டத்தரணி பஹ்மி முஹைதீன்

0
175

ddfcஐரோப்பிய மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளில் கொடுப்பனவு மற்றும் இலவசக் கல்விக்கொள்கைகள் பல்வேறு வடிவங்களில் காணப்படுகிறது. இருந்தும், ஆரம்பக்கல்வி முதல் பட்டப்படிப்பு வரை இலவசக்கல்வி எமது நாட்டில் தொடர்ந்து நடைமுறையிலிருப்பது வரப்பிரசாதமாகும்.

1836ம் ஆண்டைய கோல்புறூக் ஆணைக்குழு இதற்கான அடித்தளத்தை இட்டது. இந்த முயற்­சியின் பய­னாக கால­னித்­துவ காலத்து ஆட்சியில் கல்வியமைச்­ச­ரான கிறிஸ்தோபர் வில்­லியம் விஜே­யகோன் கன்­னங்­க­ரா­வினால் 1940ஆம் ஆண்டு இல­வசக்கல்வி முறைமை இந்­நாட்டில் அறி­மு­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது.

இவரது தூரநோக்கினால் இன்று தென் கிழக்காசியாவில் படிப்பறிவு விகிதம் 98 வீதத்தையும் தாண்டி இலங்கை முன்னிலை வகிக்கிறது. ஆனால், இன்று மேலதிக வகுப்பு என்ற கலாசாரம் வியாபாரமாகி சமூகத்தில் வேரூண்டிய நோயாக பெற்றோர்கள் மத்தியில் போதையாகியுள்ளது கவலைக்குரிய விடயமாகும்.

ஆரம்ப காலங்களில் ஆசிரியர்கள் கற்பித்தலை சமூகத்திற்கான அர்ப்பணமாகவே கருதினர். மேலதிக நேர வகுப்புகளை குடும்பத்திற்கு நேரம் ஒதுக்காமல் நடாத்தினர். இதன் மூலம் எத்தனையோ கல்விமான்கள் உருவாகினர். அத்துடன், ஆசிரியர்களுக்கு சமூகத்தில் உயர்ந்த மரியாதையும் கௌரவமும் சமூகத்தால் லழங்கப்பட்டது.

உலகில் சகல நாடுகளிலும் மேலதிக வகுப்புக்கள் நடைபெறுகின்றது. என்றாலும், இலவசக்கல்வியை வழங்குகின்ற நாட்டில் இது துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுகிறது.

எமது ஊரிலிருந்து யாழ்ப்பாணம் போன்ற தூர இடங்களுக்கு பலர் மேலதிக வகுப்புக்காகச்சென்றது வரலாறு. குறிப்பாக, அரசியல் ரீதியாக எமது பாடசாளைகள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, எந்தத்துறைகளிலும் விசேட நிபுணத்துவமில்லாத காலங்களில் இது சாத்தியமானதாகவே இருந்தது. உதாரணமாக, ஒரு சட்டத்தரணி அல்லது வைத்தியர் உருவாகுவது பல ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.

உண்மையில் எமது ஊரில் இரண்டு காரணங்களுக்காகவே மேலதிக வகுப்புகள் ஊக்குவிக்கப்பட்டன்:
1) அரசாங்கத்தால் சில பாடங்களுக்கு போதியளவு ஆசிரியர்களை நியமிக்க முடியாத பிரதேசங்களில் இத்தகைய மேலதிக வகுப்புகள் அவசியமானது. முக்கியமாக ஆங்கிலம்.

2) குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் பாடங்களை தவணையில் முடிக்காத போது மேலதிக வகுப்புகள் மூலம் விரைவாக முடிக்கப்பட்டன்.

ஆரம்பத்தில் இலவசமாகவும், போட்டி மனப்பாங்கிலும் நடத்தப்பட்டாலும் காலப்போக்கில் வியாபாரமாக மாற்றங்கண்டது. எமதூரில் ஸைபுள்ளாவினால் உருவாக்கப்பட்ட Let’s Learn என்ற நிறுவனமே இந்த வியாபாரத்தை ஆரம்பித்து வைத்தது. இதன் மூலம் பல்வேறு கல்விமான்கள் உருவாகக் காரணமாக இருந்ததும் மறுக்க முடியாது.

இதைத்தொடர்ந்து பல  நிறுவனங்கள் உதயமானது. இருந்தும், பல ஆசிரியர்கள் இலவசமாக மாணவர்களுக்கு மேலதிய வகுப்புகளை நடாத்தினர். குறிப்பாக, சரீப் ஆசிரியர் மத்திய கல்லூரியில் இரவு வகுப்புகளை 1992ல் நடாத்தி சாதனை கண்டார். என்னைப்போன்ற பலரது பல்கலைக்கழக நுழைவிற்கு காரணமாக இருந்தது.

இருந்தும், காலப்போக்கில் ஆசிரியர் அரசியல் மற்றும் தனிப்பட்ட விருப்புகளுக்கு அதிகமாக உள்வாங்கப்பட்டனர். இதனால் பாடசாலைக்கல்வி மிகவும் பின்தங்கியது. அதாவது, கடமைக்காக மட்டும் சேவையாற்றுபவர்களாக மாறினர். மாணவர்களுக்கும் பாடசாலைக்கற்பித்தல் மீது நம்பிக்கை இழந்தனர். இதன் அடுத்த கட்டமாக அதிகமான மாணவர்கள் திருகோணமலை மற்றும் கண்டி போன்ற பிரதேசங்களுக்கு மேலதிக வகுப்புகளுக்காகப் படையெடுத்தனர்.

எமது ஊரின் அரசியலும் கல்வியும் இரண்டரக்கலந்ததால் பாடசாலைகள் பின்னடைவை நோக்கி நகர்ந்தது. இதனால் விஞ்ஞானம், பொறியியல் மற்றும் தொழிநுட்பப் பாடங்களுக்கான ஆசிரியர்கள் தொடர்ந்து இழுபறியாகவே இருந்தது.

இருந்தும், காலப்போக்கில் சகல துறைகளுக்குமான கல்விமான்களின் அதிகரிப்பு எமதூரில் அதிகரித்தது. இந்த அதிகரிப்பு தூரதிஸ்டவசமாக இதுவரை காலமும் நிறுவனங்கள் மூலம் நடாத்தப்பட்ட வகுப்புகளை தனிப்பட்ட ரீதியில் ஒவ்வொருவரும் நடாத்த ஆரம்பித்தனர்.

இதனால் வைத்தியரும், ஆசிரியரும் இலவசத்துறையை இயலுமானளவு வியாபாரமாக மாற்றத்தொடங்கினர். பின்பு நமதூரில் சிலர் முகநூலினூடாகக்கூட விளம்பரம் செய்யும் நிலைக்கு உச்ச நிலையடைந்துள்ளது.

விடுதலைப்புலிகளின் அச்சுறுத்தலுக்கு மத்தியில் விவசாயத்தையும், வியாபாரத்தையும் நடாத்தி அதிகமான ஆசிரியர்கள் பாடசாலைகளில் கற்பித்தலைச் சீராக நடாத்தினர். இன்று ஆசிரியர்களுக்கு இலகுவாகப் பணம் சம்பாதிக்கும் துறையாக மேலதிக வகுப்புகள் மாறி வருகிறது.

இதனால் பாடசாலைக்கற்பித்தல் பயனற்றவொன்றாகவும், ஏழை மாணவர்களுக்கு கல்வி எட்டாச்சுமையாகவும் மாறியுள்ளது. குழுவாகவும், தனிப்பட்ட முறையிலும் மேலதிக வகுப்புகள் ஊரில் மலிந்து போயுள்ளது.

அதுமட்டுமல்ல, மேலதிக வகுப்புகள் மூலமே பிள்ளைகள் சித்தயடைய முடியும் என்ற மனநிலை பெற்றோர்களுக்கு வியாதியாக மாறியுள்ளது. இதனால் பொற்றோர்கள் பாடசாலை சாரந்த எந்த விடயங்ளிலும் தற்போது அக்கறை காட்டுவதில்லை. பெற்றோர் சங்கக்கூட்டம் ஓரிரு நபர்கள் மட்டும் கூடிக்கலையும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. மேலும் தனது பிள்ளை மட்டும் படித்தால் போதும் என்ற சுயநலப்போக்கும் வெறியும் பெற்றோர்களிடத்தில் போட்டியாக மாறியுள்ளது. இப்போட்டியில் அதிகம் உழைப்பவர்களாக ஆசிரியர்கள் மாறி வருகின்றனர்.

பாடசாலை நிர்வாகம் மற்றும் கல்விசார் நடவடிக்கைகளில் பெற்றோரின் பங்களிப்பில்லாது போய் விட்டது. கடமைக்காக மட்டுமே மாணவர்களை பெற்றோர்கள் பாடசாலைக்கு அனுப்புகின்றனர்.

இலவசக்கல்வி, இலவச சீருடை, இலவச மதியபோஷணம் என்று அரசாங்கம் தன்னால் இயலுமான வரை சகலருக்கும் கல்வி என்ற இலக்கை அடைவதற்கு அர்ப்பணத்துடன் செயற்படுகிறது. ஆனால், இந்­நாட்டின் எதிர்­காலச்சந்­த­தி­யினர் இல­வசக்கல்­வியின் முழுப் பயனையும் அடைந்­து­ கொள்ள வேண்­டு­மென்­ப­தற்­காக வழங்­கப்­ப­டு­கின்றது. இந்த  அனு­கூ­லங்­களை முறை­யாக நிறை­வேற்ற ஒரு சில ஆசிரி­யர்­கள் மேலதிக வகுப்புகள் என்ற வியாபாரத்தால் அவற்றை வழங்க மறுப்­பது அங்­கீ­க­ரிக்­கப்­பட முடி­யா­தவை.

இந்த இலவசக்கல்வியை வியாபாரமாக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு பெற்றோர்களும் உடந்தையே. புலமைப்பரிசில், சாதாரண தரம் மற்றும் உயர் தர வகுப்புகளுக்காக தமது பிள்ளைகளை இயந்திரமாகச் செயற்பட வைக்கின்றனர். பிள்ளைகளின் கல்வி முன்னேற்றத்திற்காக பெற்றோர்களது அர்ப்பணிப்பு கட்டாயம் அவசியம். இதற்காக மேலதிக வகுப்புகளை ஊக்குவிக்கும் வகையில் செயற்படுவது ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதவொன்றாகும். ஏனெனில், மேலதிக வகுப்புகளுக்குச் செல்லாமல் எத்தனையோ மாணவர்கள் சாதனை படைத்துள்ளனர்.

இருந்தும் மாணவர்களுக்கான மேலதிக வகுப்பு மற்றும் வழிகாட்டல்களை பாடசாலைகளில் திட்டமிட்டுச் செயற்படுத்தலாம் அல்லது தேவையேற்படின் சகல மாணவர்களுக்கும் சமமாகக்கிடைக்கும் வகையில் ஒழுங்குபடுத்தலாம். இதற்காக ஒவ்வொரு பணம் படைத்த வரும் தனது பிள்ளையை தனிப்பட்ட வகுப்பகளுக்காக ஆயிரக்ணக்கில் செலவு செய்து ஆசிரியர்களை ஊக்கவிப்பது எந்த வகையில் நியாயப்படுத்தக்கூடியது?

மேலதிக வகுப்புகளுக்குப் போக முடியாத பொருளாதார வசதி குறைந்த மாணவர்கள் மத்தியில் இது மன உளச்சலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தப்பிள்ளைகள் தமது பெற்றோரை ஏளனமாகப் பார்க்கின்றனர். தனது பிள்ளையின் மீது காட்டும் ஆர்வத்தை அவன் கற்கும் பாடசாலைகளிலும் காட்ட வேண்டும்.

ஆகவே, வெறுமனே கடமைக்காகப் பிள்ளைகளை பாடசாலைக்கு அனுப்பும் பெற்றோர்கள் மனநிலை மாற வேண்டும். இதற்காக பாடசாலையின் கல்வி செயற்பாடுகளில் பெற்றோர்கள் அதிக பங்களிப்பைச் செய்ய வேண்டும்.

கற்பித்தல் முறை மற்றும் மேலதிக வகுப்புக்களை பாடசாலை நிர்வாகத்திற்குள் செயற்படுத்த வேண்டும். இந்தச்செயற்பாட்டுக்காக உழைக்கும் ஆசிரியர்களுக்கு அவர்களின் நேரத்திற்காக ஏதேனும் கொடுப்பனவை வழங்குவது தவறில்லை. மாறாக, வீட்டுக்கு அழைத்து ஆயிரக்கணக்கில் தனது பிள்ளைக்காக மேலதிக வகுப்பு நடாத்துவது வியாபாரத்தின் உச்ச கட்டமும், இலவசக்கல்விக்கு வழங்குகின்ற இலஞ்சமுமாகும்.

ஆகவே, இந்த சமூகச்சீர்கேட்டிலிருந்து சமூகத்தையும் மாணவர்களையும் பாதுகாக்க சகலரும் அறிவார்த்தமாகச் செயற்பட வேண்டும். குறிப்பாக, மேலதிக வகுப்புகளை மட்டுப்படுத்தி ஒரு சீரான வரையறைக்குள் கொண்டு வர வேண்டும். ஏனெனில், இதன் மூலம் சில அனுகூலங்களுமுள்ளது. இருந்தும், வரம்பு மீறிச்செல்வதால் இதற்கான கடிவாளம் அவசியமாகிறது.

அத்துடன், மாணவர்களுக்கு பாடசாலைச்சூழலில் கற்பித்தல் மற்றும் வழிநடாத்தல் சார்ந்த விடயங்களில் பெற்றோர்களும் சமூக நோக்குடன் இன்னும் செயற்படுகின்ற ஆசிரியர்களும் சீரமைப்புகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். குறிப்பாக, பாடசாலைக் கற்பித்தலில் மாணவர்களுக்கு நம்பிக்கையையும் ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்தும் செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்க வேண்டும்.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here