வழிப்படுத்தல் குழுவின் இடைக்கால அறிக்கை மூலம் வடக்கு, கிழக்கு இணைப்பின் சாத்தியத்தன்மை

0
30

22046882_874469282720865_7727996235901177287_nதுறையூர் ஏ.கே மிஸ்பாஹுல் ஹக்-சம்மாந்துறை.

இலங்கை நாடானது அரசியலமைப்பு மாற்றமொன்றை நோக்கிப்பயணம் செய்து கொண்டிருக்கின்றது. இந்த அரசியலமைப்பு மாற்றத்தின் பின்னணியில் சர்வதேச சக்திகளின் அழுத்தமிருக்கின்றதென பலராலும் நம்பப்படுகிறது. இதில் சில விடயங்கள் மிகவும் நுட்பமான முறையில் கையாளப்படலாமெனவும் நம்பப்படுகிறது. எனவே, இது விடயத்தில் எமது பார்வைகளை மிகவும் அவதானமாக நுழைக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

தற்போது வெளியாகியுள்ள வழிப்படுத்தல் குழுவின் இடைக்கால அறிக்கையை புதிய அரசியலமைப்பு வரைபுக்கான வெள்ளோட்டமாகப் பார்க்கலாம். இவ்வரசானது சில விடயங்களை உள் நுழைத்து மக்கள் இதில் தங்களைச் சுதாகரித்துக் கொள்கின்றார்கள என நோட்டமிடலாம்.  அவ்வாறான விடயங்களில் ஒன்றாக வடக்கு, கிழக்கு இணைப்பைக் கருதுகிறேன்.

இவ்வறிக்கையில் மாகாணங்களை இணைத்தல் தொடர்பாக மூன்று யோசனைகளை முன் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் முதலாவது யோசனையே சிந்தனைக்குட்படுத்தப்பட வேண்டியதாகக் கருதப்படுகிறது. தற்போதைய அரசியலமைப்பின் படி மாகாணங்கள் இணைந்து செயற்பட 154.அ.(03)ம் பிரிவு ஏற்பாடு செய்கிறது. இப்பிரிவுடன் உரிய மாகாணங்களின் மக்கள் தீர்ப்பு வேண்டுமென மேலதிகத்தேவையாக யோசனை முன் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

மக்கள் தீர்ப்பு வைக்கப்படுதல் எனும் கூற்றை வெளிப்படையில் பார்க்கும் போது, ஒரு அழகிய ஜனநாயக முறை போன்று தோன்றுகிறது. எங்கு மக்கள் தீர்ப்பை எடுப்பது என்ற வினாவை எழுப்புகின்ற போது, இதன் பாரதூரத்தை அறிந்து கொள்ளலாம். 1987ம் ஆண்டு வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் இணைக்கப்படும் போது, இவ்விணைப்பின் தொடர்ச்சிக்கு கிழக்கு மாகாணத்தில் மக்கள் தீர்ப்புப்பெறப்படல் வேண்டுமெனக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

கிழக்கில் தமிழ் மக்களை விட ஏனைய இன மக்கள் அதிகமாகவுள்ளதால் நிச்சயம் அம்மக்கள் தீர்ப்பானது, தோல்வியைத் தழுவும் என்பது யாவருக்கும் தெரியும். இதனால் தான் இதனை விடுதலைப்புலிகள் எதிர்த்தனர். இதனையறிந்து தான் அரசியல் நரியான ஜே.ஆர் ஜெயவர்த்தனாவும் செய்தார். அதே நேரம் வடக்கையும் கிழக்கையும் சேர்த்து மக்கள் தீர்ப்பை நடத்தினால் அம்மக்கள் தீர்ப்பானது வெற்றி பெறும்.

தற்போதைய இடைக்கால அறிக்கையில் உரிய மாகாணங்களின் மக்கள் தீர்ப்பு பெறப்படல் வேண்டுமென குறிப்பிடப்படுகிறது. இங்கு மாகாணங்களின் எனும் பன்மை வார்த்தையானது, இரு மாகாணங்களிலும் மக்கள் தீர்ப்பு வைத்தல் வேண்டுமென்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதனை இரு வகையில் மேற்கொள்ளலாம். இரு மாகாணங்களிலும் பொதுவாக மக்கள் வாக்கைப் பெற்று ஒரு முடிவுக்கு வர முடியும். இரண்டாவது இரு மாகாணங்களிலும் தனித்தனியே மக்கள் தீர்ப்பைப்பெற்று இரு மாகானங்களும் விரும்புகின்றதா? என்பதைப்பார்க்க முடியும்.

இதில் முதலாவது முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கை மிக இலகுவாக தமிழ் தரப்பால் இணைத்துக்கொள்ள முடியும். இரண்டாவது முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கை இணைத்தல் அவ்வளவு இலகுவில் சாத்தியப்பட்டு விடாது. இங்குள்ள வார்த்தை மயக்கம் தெளிவுபடுத்தப்படல் வேண்டும்.

தற்போதைய அரசியலமைப்பில் மாகாணங்கள் இணைந்து செயற்பட 154.அ.(03)ம் பிரிவு வழி வகுக்கிறது. இப்பிரிவானது மாகாணங்களின் இணைப்புக்கு பாராளுமன்றம் ஏதேனும் சட்டத்தின் கீழ் ஏற்பாடு செய்யலாமெனக்கூறுகிறது. இங்கு மாகாணங்களின் இணைப்பின் சாத்தியத்தன்மைக்கு  எந்த வகையான சட்டத்தின் மூலம் என வரையறுக்கப்படவில்லை.

அதாவது, மாகாணங்கள் இணைவதாக இருந்தால் பாராளுமன்றத்தில் விவாதிக்கப்படுவதன் மூலமே நிறைவேற்ற முடியும். பாராளுமன்றத்தில் விவாதத்துக்கு வந்து அது இலகுவான சட்டத்தின் கீழ் இவ்விடயம் நிறைவேறாது.

அதே நேரம் தற்போது இடைக்கால அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளதன் பிரகாரம் மக்கள் தீர்ப்பு என மாகாணங்களின் இணைப்புக்கான நிபந்தனை வரையறை செய்யப்பட்டு, தற்போதுள்ள அரசியலமைப்பில் கூறப்பட்டுள்ளதன் பிரகாரமான நான் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள வடக்கு மற்றும் கிழக்கு இணைப்புக்கு வரையறை செய்யப்படாத நிபந்தனை விதிக்கும் அச்சிறுபாகம் நீக்கப்ப்படுமாக இருந்தால், வடக்கு மற்றும் கிழக்கின் சாத்தியத்தன்மை முன்னரை விட ஒரு படி அதிகரிக்குமென்பதில் ஐயமில்லை.

நான் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள வார்த்தை மயக்கம் தெளிவுபடுத்தப்படல் வேண்டுமெனும் விடயத்தையும் இதனையும் முடிச்சுப் போட்டுப்பார்த்தால், வடக்கு மற்றும் கிழக்கை இணைத்தலுக்கான மிகநுட்பமான முயற்சி நடைபெறுகிறதா? என்ற வலுவான சந்தேகம் எழுகிறது.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here