கல்விப் புலத்தில் ஆசிரிய இடமாற்றம்

Spread the love

எம்.எம்.ஏ.ஸமட்

இலங்கையின் கல்விப் புலத்தில் ஒவ்வொரு வருடமும் ஆசிரயர் நியமனங்கள் வழங்கப்படுகின்றபோது இந்நியமனங்கள் கிடைக்கப்பெறுகின்ற பாடசாலைகளுக்குச் சென்று கற்பிக்கும் மனப்பாங்கு நியமனம் பெறுவோர் மத்தியில் உருவாகாமையும், வருடாந்த இட மாற்றங்கள் வழங்கப்படுகின்றபோது அவ்விடமாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் ஏற்படாமையும் என்ற நிலைகள் சில தசாப்த காலமாக தொடர்வதை அவதானிக்க முடிகிறது.

இந்நிலைகள் ஏற்படுவதைத் தவிர்த்துக்கொள்வதற்கான பொறிமுறைகள் காலத்திற்குக் காலம் அல்லது அரசாங்கங்கள் மாறுகின்றபோது உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றபோதிலும், அரசியல் தலையீடுகளும், செல்வாக்குகளும் இப்பொறிமுறைகளில் தாக்கம் செலுத்துவதனால், இம்பொறிமுறைகளை நடைமுறைப்படுத்தும்போது செல்வாக்குமிக்க ஒரு தரப்பினர்; நன்மையடகின்ற அதேவேளை மற்றுமொரு தரப்பினர் பாதிக்கப்படுகின்றனர். இதனால், இம்பொறிமுறைகள் கேள்விக்குள்ளாகின்றன. இவற்றின் காரணமாக இப்பிரச்சினைக்கு உரிய தீர்வை எட்ட முடியாத நிலை உருவாகுவதைச்; சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

எந்தவொரு பிரச்சினையாக இருந்தாலும் அதில் அனாவசிய தலையீடுகள் இன்றி, பிரச்சினையோடு தொடர்புபட்ட தரப்புக்களில் கனிசமானோர் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய தீர்வுக்கான சிறந்த பொறிமுறை ஏற்படுத்தப்படும்போது, அப்பிரச்சினைக்கான தீர்வுக்கு வழி பிறக்கும். இருப்பினும், சிறந்ததொரு பொறிமுறையை உருவாக்குவதில் எடுக்கப்படும் முயற்சிகள் அதன் இலக்கை அடையாமலே இடைநடுவில் கைவிடப்படுகின்போது, அதன் விளைவு உரிய பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகாணப்படாமல் அப்பிரச்சினைகள் தொடர்கதையாகும் சந்தாப்பம் உருவாகிறது. இந்நிலைமையே பிரச்சினைகள், சிக்கல்கள் தொடர்பான இந்நாட்டின் சரித்திர வரலாறுகளாக எழுதப்பட்ட கதையாயிற்று.

இவ்வரலாற்றுத் தொடரில் பாடசாலை ஆசிரியர்கள் எதிர்நோக்கும் இடமாற்றப்பிரச்சினைகளும் காணப்படுகின்றன. இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்கள் உட்பட சகல மாகாணங்களிலும் ஆசிரியர் இடமாற்றம் தொடர்பான பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கு இதுவரை சிறந்ததொரு பொறிமுறை உருவாக்கப்படவில்லை என்பதே ஆசிரியர் தொழிற் சங்கங்களின் குற்றச்சாற்றாகவுமுள்ளது.

ஆசிரியர் சமூகத்தின் பெரும்பாலனோர் அங்கீகரிக்கக் கூடிய ஆசிரியர் இடமாற்றத்திற்கான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட இடமாற்றப் பொறிமுறையொன்று உருவாக்கப்பட்டு, அது தேசிய மட்டத்தில் முன்னெடுக்கப்படுமாயின், ஆசிரியர் இடமாற்றம் தொடர்பான சிக்கல் நிலைக்கானத் தீர்வை எட்டமுடிவதுடன் இடமாற்றத்தினால் ஆசிரியர்கள் எதிர்நோக்கும். உள ஆரோக்கியமற்ற கற்பித்தல் சூழ்நிலையிலிருந்து அவர்களை மீட்டு, உள ஆரோக்கியத்துடனான கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடுத்தக் கூடிய, அவர்கள் ஈடுபடக் கூடியதொரு நிலையை உருவாக்க முடியும்.

ஆசிரியத்துவமும் சமகாலமும்

“எங்கே நடப்படுகிறாயோ அங்கே மலராகு” என்ற பொன்மொழிக்கு எடுத்துக்காட்டாக இருப்பவர்கள் ஆசிரியர்கள். ஆசிரியர்கள் என்பவர்கள் புனித பணியொன்றின் கர்த்தாக்கள், வளரும் சமுதாயத்தின் ஒளிமயமான வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுபவர்கள். பொதுவாக ஆசிரியர்கள் நாளைய சமுதாயத்தின் தலைவிதியை இன்றே நிர்ணைப்பவர்காளகக் கூட இருக்கலாம்.

வழமையாக ஆசிரியர்கள் மரபுகளையும் மரபு வழித்திறன்களையும் கையளித்து வந்தார்கள். ஆனால்,  சமகால ஆசிரியர்கள் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு இதற்கு அப்பால் செல்கின்றது, இல்லங்களில் வழங்க முடியாத புதிய அறிவையும் திறன்களையும் வளரும் மாணவ சமுதாயத்திற்கு அறியமுகம் செய்ய வேண்டிய பொறுப்பில் ஆசிரியர்கள் உள்ளனர். இப்பொறுப்பை முன்னெடுப்பதற்கு தன்னலமற்ற தியாக மனப்பாங்குகளுக்குப்பால் கற்பிக்கும் தொழிலை நேசிப்பவராகவும் ஆசிரியர்கள் இருக்க வேண்டும்.

செய்யும் தொழில் மீது பற்றும் அதன் கௌரவத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணமும் இருக்கும்போதுதான், அத்தொழிலில் வெற்றியும் அதனால் சமூகத்தில் கௌரமும் கிடைக்கும். பொருளாதார விருத்தி மற்றும் பதவி உயர்வு என்பவற்றை மையமாகக் கொண்டு அவைகளுக்காக மாத்திரம் அத்தொழில் முன்னெடுக்கப்படுகின்றபோது, அதனால் வெற்றிக்குப் பதிலாக தோல்வியும் கௌரவத்திற்குப் பதிலாக அவகௌரவமுமே கிடைப்பது வரலாறுகள் கற்றுத் தரும் பாடங்களாகும்.

பாடசாலைக் கட்டமைப்பும் ஆசிரியர்களும்

இலங்கையின் பாடசாலைக் கட்டமைப்பு நான்கு வகையாக உள்ளன. 1 ஏபி, 1 சீ, வகை 2 மற்றும் வகை 3 ஆகிய வகைப் பாடசாலைகளே அவையாகும். கல்வி அமைச்சின் 2016ஆம் ஆண்டின் புள்ளிவிபரங்களின் பிரகாரம் 1 ஏபி பாடசாலைகள் 1,016ம், 1சீ பாடசாலைகள் 1, 805ம் வகை 2 பாடசாலைகள் 3, 408ம் மற்றும் வகை 3 பாடசாலைகள் 3, 993ம் என மொத்தமாக 10, 162 பாடசாலைகள் உள்ளன. இப்பாடசாலைகளின் மொத்த எண்ணிக்கைக்ளுக்குள்ளேயே தேசிய பாடசாலைகள் 353ம் மாகாணப் பாடசாலைகள் 9, 809ம் அடங்கும்.

10, 162 பாடசாலைகளிலும் 2,32, 555 ஆசிரியர்கள் கல்வி கற்பிக்கின்றனர். இவ்வாசிரியர் எண்ணிக்கையில் பட்டதாரி ஆசிரியர்கள் 99, 724 பேரும் பயிற்றப்பட்ட ஆசிரியர்கள் 127, 857 பேரும் பயிற்றப்படாத ஆசிரியர்கள் 2, 426 பேரும் பயிலுனர் ஆசிரியர்கள் 4, 887 பேரும் ஏனைய ஆசிரியர்கள் 661 பேரும் உள்ளதாக அப்புள்ளி விபரம் குறிப்பிடுகிறது. இவற்றின் பிரகாரம் மொத்தமாகவுள்ள 353 தேசிய பாடசாலைகளில் உள்ள 803, 499 மாணவர்கக்கு கற்பிப்பதற்காக 36, 759 ஆசிரியர்கன் நியமிக்கப்பட்டுள்ளதோடு 9, 809 மாகாணப் பாடசாலைகளில் உள்ள 3, 339, 831 மாணவர்களுக்கு கல்வி கற்பிப்பதற்காக 195, 864 ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்

இவ்வாறு நியமிக்கப்பட்டுள்ள ஆசிரியர்களின் பணி என்பது கல்வியை மட்டும் போதிப்பதல்ல. ஒழுக்கம், பண்பு, ஆன்மீகம், பொது அறிவு என அனைத்தையும் மாணவர்களுக்கு எடுத்துக்கூறி, அவர்களை சிறந்த மனிதர்களாக்கும் உன்னத பொறுப்பும் நிறைந்ததாகும். ஏனெனில், நவீன கலாசாரத் தாக்கங்களின் காரணமாக மாணவ சமூகம் சுலபமாக வழிதவறும் வாய்ப்புக்கள் இக்காலத்தில் அதிகம் காணப்படுவதை அவதானிக்க முடிகிறது.

வாழ்க்கையில் உயர்ந்தவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருத்தர் ஆசானாக இருந்திருக்கிறார்கள். அதேபோல், இன்று பாடசாலைகளில் கல்வி பயிலும் ஒவ்வொரு மாணவ, மாணவிகளுக்கும் இன்றைய ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் வாழ்வியல் வழிகாட்டிகளாக இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். மாறுபட்ட குணாதிசயங்கள், மாறுபட்ட சிந்தனைகள்  மாறுபட்ட நடத்தைக் கோளங்களைக் கொண்ட ஒவ்வொருவரையும் காண வேண்டுமாயின் ஒரு வகுப்பறையை நோக்கினால் போதும் என்று சொல்வார்கள். அவ்வாறான மாறுபட்ட பண்புகளை உடைய மாணவர்களின் மத்தியில் எல்லோரினதும் கவனம் திசை திருப்பப்படாமல், சிந்தனைச் சிதறல்கள் ஏற்படாமல் ஒரு ஆசிரியரால் கற்பித்தல் பணி புரிவதென்பது இலேசான கருமமல்ல.

இந்நிலையில், தவறிழைக்கும்; அல்லது வகுப்பறைக் கற்பித்தலின்போது எண்ணச் சிதறல்களை ஏற்படுத்தும் மாணவர்களால் தற்காலத்தில் ஆசிரியர்கள் மிகவும் மனம் நொறுங்கிய நிலையில் தமது பணியைப் புரிகிறார்கள் என்பதையும் சமூகம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது முக்கியமாகும்.

 

சிறுவர் உரிமைகளின் பக்க விளைவுகள்

மாணவர்கள் சிறுவர்கள் என்ற ரீதியில் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகள் சிலவேளை மாணவர்களாலேயே துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுகிறா? என்று சிந்திக்கும் அளவுக்கு ஒரு சில மாணவர்கள் நடந்துகொள்வதாக ஆசிரியர்கள் புலம்புகின்றனர்.

குற்றமிழைக்கின்ற மாணவர்களை நோக்கி பிரம்பைக் கூட காட்ட முடியாத அளவை ஒத்ததாக சிறுவர்களுக்கான உரிமைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், வகுப்பறையில் குழப்பமிழைவிக்கும் மாணவர்களுக்கெதிராக எத்தகைய தண்டனையை வழங்க வேண்டும் என்பது தொடர்பாக 12/2016 இலக்கம் கொண்ட சுற்று நிருபம் கல்வி அமைச்சினால் ஒவ்வொரு பாடசாலைக்கும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இருப்பினும், இச்சுற்றுநிருபத்தின் அடிப்படை அம்சங்கள் எத்தனை பாடசாலைகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன. அவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதனால் அப்பாடசாலை நிர்வாகம் எதிர்நோக்கும் சவால்கள் எவை என்பது தொடர்பில் பரீட்சிக்கப்படுவது அவசியமாகும்.

சிறுவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகள் அவர்கள் ஆசிரியர்களையும் பாடசாலைகளையும் அவகௌரவப்படுத்தும் நிலைக்கு இட்டுச் சென்றுள்ளது. ஆசிரியர்களை எதிர்த்துப் பேசும் அளவிற்கு, ஆசிரியர்கள் மீது உடலியல் ரீதியாகவும், உளவியல் ரீதியாகவும் தாக்குமளவுக்கு இந்தச் சிறுவர் உரிமைகள் இடம்கொடுத்துள்ளதா? என சமூக ஆய்வாளர்கள் வினவுகின்றனர்.

சிறுவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகள் அவர்களை வழி தவறச் செய்யுமளவிற்கு, ஒழுக்க விழுமியங்களைக் கடைபிடிக்காத நிலையைத் தோற்றுவிக்குமளவிற்கு எல்லைத் தாண்டிச் செல்லுமாயின் அவ்வுரிமைகள் தொடர்பில் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியபொறுப்பு உரிமை வகுப்பளார்களையே சாரும். ஒழுக்கவிழுமியங்களிலிருந்து நெறிபிறழும் மாணவர்கள் சமூக விரோதச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுவதும்  ஈடுபடுத்தப்படுவதும் அதிகரித்துள்ள நிலையில்  கல்வி அமைச்சின் அறிவுறுத்தல்களுக்கு அமைய சகல பாடசாலைகளிலும் ஒழுக்காற்றுச் சபை உருவாக்கப்பட்டிருப்பதையும், இச்சபையின் நடவடிக்கைகள் மாண சமூகத்தின் பாடசாலை ஒழுக்க விழுமியத்தில் எத்தகைய அடைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பது குறித்தும் அதிகாரிகள் பரீட்சிப்பது அவசியமாகும்.

இருப்பினும், ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத் தலைவிதி ஒவ்வொரு வகுப்பறைகளிலும் உருவாக்கப்படுகிறது என்பதை ஆசிரியர்கள் தெரிந்து பணிபுரிகின்றபோது, இத்தகைய மாணவர்களால் ஏற்படுகின்ற அழுத்தங்கள், சிரமங்கள் பொருட்டாக அமையாது என்பது ஒருவகை நேர்சிந்தனையாகும். அதேபோல், மாணவர்களை சிறந்த பண்போடு உருவாக்க நினைக்கும் ஆசிரியர்கள் முதலில் ஒழுக்க விழுமிமுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டியதும் அவசியமாகும். ஆசிரியர்களால் மாணவர்கள் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுகின்ற செய்தி நாளாந்தம் ஊடகங்களில் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. வேலியையே பயிர் மேய்யும் நிலை உருவாகியுள்ளது. இந்நிலைமையை உருவாக்கியுள்ள ஒரு சில ஆசிரியர்களின் செயற்பாடுகள் ஆசிரிய சமூகத்திற்கே வரலாற்றுப் பழியாக அமைந்துவிடுகின்றன.

ஆசிரியர்கள் மீதான சமூகப் பார்வை

தற்காலத்தில் ஆசிரயர்கள் சமூகத்தினால் உன்னிப்பாக அவதானிக்கப்பட்டு வருகிறார்கள் என்பது புரிதலுக்குரியதாகும். பாடசாலை நேரத்தில் பாடவேளையில் தனக்குரிய நேரசூசிக்கமைய பாடங்களைக் கற்பிக்காது ‘டியுசன’; வகுப்புக்களுக்கு மாணவர்ளை வரவழைத்து கற்பிக்கும் ஆசிரியர்கள குறித்து சமூகத்தின் மத்தியில் பல விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

இருப்பினும், இவ்விமர்சனங்கள் ஒரு பொருட்டாக குறித்த ஆசிரியர்களினால் கவனத்திற்கொள்ளப்படுவதில்லை. ஏனெனில், வகுப்பறை மையக் கற்பித்தல் என்ற முறைமை மாற்றப்பட்டு பண மையக் கற்பித்தல் முறையை என்றதொரு முறைமையை இக்குறித்த ஆசிரியர்கள் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள் என்று சமூகத்தினால் சுட்டிக்காட்டப்படுவதை தவறென்று கூற முடியாது.

ஆசிரியர்கள் பாடசாலை வகுப்புக்களுக்கு தவறாமல் சமூகமளித்து அந்த வகுப்புக்களின்போது பாடங்களை முழு அவதானத்துடன் மாணவர்களுக்குப் புரியக் கூடிய வகையில் கற்றுக்கொடுப்பார்களேயானால் ஆசிரியர் மீதான சமூகத்தின் பார்வை ஆரோக்கியமானதாக அமையும். அவ்வாறு ஆசிரியர்கள் செயற்படுகின்றபோது மாணவர்கள் மேலதிக தனியார் வகுப்புக்களுக்கு செல்வதற்கான தேவை ஏற்படாது. வகுப்பு நேரத்தில் பாடங்களை கற்றுக்கொடுக்காமல் மாணவர்களை ‘டியுசன்  வகுப்புக்களுக்கு வருமாறு கோரும் ஆசிரியர்களின் பணம் சம்பாதிக்கும் ஆசையின் பொறுப்பற்ற தன்மையே இன்று ‘டியுசன்  வகுப்புக்கள் நாடெங்கிலும் பெருகி வருவதற்கான பிரதான காரணமாகும்.

சுமார் 50 வருடங்களுக்கு முன்னர் நம்நாட்டில்; தனியார் ‘டியுசன்’ வகுப்புக்கள் என்றிருந்ததில்லை. பாடசாலை வகுப்புக்களில் கற்றுக்கொடுக்கப்படும் பாடங்களைக் கவனமாக கற்றுக்கொள்ளும் மாணவர்கள் அன்று பொதுப் பரீட்சகைளில் சிறப்பு சித்திபெற்று வைத்தியர்களாகவும், பொறியிலாளர்களாகவும், சட்டத்தரணிகளாகவும் கணக்காளர்களாகவும் உருவாகியிருக்கிறார்கள்.

ஆனால். இன்று, முன்பள்ளி வயதிலிருந்தே மாணவர்கள் ‘டியுசன்’ வகுப்புக்களுக்குச் செல்கின்றனர். இந்நிலைமை உருவாகுவதற்கு பல பெற்றோர்கள்; பொறுப்புதாரிகளாவர். ஏனெனில், தனது பிள்ளை கல்வி கற்கும் பாடசாலையினதோ, பாடசாலை ஆசிரியர்களினதோ எவ்வித செயற்பாடுகளிலும் அப்பெற்றோர்கள்; அக்கரைகொள்வதில்லை. அவை தொடர்பான பின்னூட்டலைப் பெறுவதில்லை. அப்பெற்றோரின் இத்தகைய பொறுப்பற்ற இயல்புகள் ஒரு சில ஆசிரியர்கள் தங்களது புனிதமான ஆசிரிய பணியினை துஷ்பிரயோகம் செய்வதற்கு காரணமாயிற்று என்று கூறுவது பொறுத்தமாகும்.

ஒரு சில ஆசிரியர்களால் மாணவர்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநிதிகளுக்கு மேலாக, ஆசிரியர்களே ஆசிரியர்களுக்கு அநிதியிழைக்கும் நிகழ்வுகளும் ஒரு சில பாடசாலைகளில் இடம்பெற்றுவருவது ஆசிரியர் சமூகத்தினதும் ஆசிரிய தொழிலினதும் நம்பிக்கைத் தன்மையை கேள்விக்குறியாக்கும் என்பது சமூக மட்டத்தில் வேதனையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

மாணவர்களின் அடைவு மட்டங்களை அதிகரிக்கவும் பாடசாலையை முன்னேற்றவும் சிந்திக்க வேண்டிய, கூட்டம் கூட்ட வேண்டிய, கலந்தாலோசிக்க வேண்டிய ஆசிரிய சமூகம் பாடசாலைகளில் குழுக்களாகச் செயற்பட்டு, அப்பாடசாலையின் அதிபருக்கு எதிராகவும் பிற ஆசிரியர்களை பலிவாங்குவதற்காகவும் தங்களது பாடசாலை நேரங்களை செலவழித்;து செயற்படுவதை அறிகின்றபோது, இரத்தக் கண்ணீர் வடிக்க நேரிடுவதாக ஆசிரிய சமூகத்தை அவதானிப்பவர்கள்; கூறுவதையும் இங்கு குறிப்பிட்டுக் காட்டாமல் இருக்க முடியாது.

ஆசிரியர்கள் சிறந்த நற்பழக்கங்கள், ஒழுக்கங்கள் கொண்ட முன்மாதிரிமிக்க சமூக முன்னோடிகளாக செயற்பட வேண்டும். அப்போதுதான் ஆசிரியர் சமூகத்தின் மீதும் ஆசிரிய தொழில் மீதும்; மாணவர்களுக்கும், பெற்றோர்களுக்கும், சமூகத்திற்கும் நம்பிக்கை ஏற்படும். இவ்வாறான நிலையில்தான் ஆசிரிய இடமாற்றமும் நியமனங்களும் கல்விப் புலத்தில் அழுத்தங்கள் நிறைந்ததாகக் காணப்படுகின்றன.

ஆசிரியர் இடமாற்றம்

ஆசிரிய இடமாற்றங்கள் ஆசிரியர்களின் உள ஆரோக்கியத்தை இல்லாமல் செய்யும் அளவிற்கு அமைந்துவிடக் கூடாது. தேசிய பாடசாலை ஆசிரிய இடமாற்ற நியதிகளும் பொறிமுறைகளும் வேறாகவும் மாகாணப் பாடசாலை ஆசிரிய இடமாற்ற நடவடிக்கைகளும் பொறிமுறைகளும் வேறாகவும் காணப்படுகின்ற நிலைமைகளினால் ஆசிரிய இடமாற்றம் என்பது ஆசிரிய சமூகத்தின் மத்தியில் பெரும் விமர்சனங்களையும் வியாக்கியானங்களையும் உள ஆராக்கியமற்ற கற்பித்தலுக்கான நிலைமைகளையும் உருவாக்கியுள்ளது.

இந்நாட்டிலுள்ள 9 மாகாணங்களிலும் இந்த ஆசிரியர் இடமாற்றப் பிரச்சினையுள்ள போதிலும் தமிழ் மொழிப் பாடசாலைளை அதிகளவில் கொண்டுள்ள வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் ஆசிரிய இடமாற்றம் என்பது ஆசிரியர் தொழிலே வேண்டாம் என்ற நிலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அதிலும் ஆசிரியர் இடமமாற்றப் பிரச்சினை அதிகம் நிகழும் மாகாணமாக கிழக்கு மாகாணத்தைக் குறிப்பிடலாம்.

ஆசிரியர் சமப்படுத்தல் நியதியின் கீழ் கிழக்கில் ஆசிரியர்கள் இடமாற்றம் செய்யப்படுகின்ற போதிலும்  கிழக்கு மாகாணத்தின் எல்ல வலயங்களுக்கும் இந்நியதி சரியாகப் பின்பற்றப்படுகிறதா? என்ற கேள்விக்கு மத்தியில் சமப்படுத்தலில் கிழக்கு மாகாணக் கல்வித் திணைக்களம் பல சாவல்களையும் அழுத்தங்களையும் உள்வாங்கிக் கொள்கிறது என்பதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.

திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 437 பாடசாலைகளும் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 123 பாடசாலைகளும் அம்பாறை மாவட்டத்தில் 357 பாடசாலைகளும் இயங்கு நிலையில் உள்ளதுடன் திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 8, 942 ஆசிரியர்களும் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 1, 855 ஆசிரியர்களும், அம்பாறை மாவட்டத்தில் 6, 750 ஆசிரியர்களும் பணிபுரிவதாக கல்வி அமைச்சின் 2016ஆம் ஆண்டுக்கான புள்ளி விபரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. ஆக, கிழக்கு மாகாணத்தில் இயங்குகின்ற 917லும் பாடசாலைகளிலும் 17, 547 ஆசிரியர்கள் பணிபுரிகின்றனர்.

இவ்வாசிரியர்களை பாடசாலைகள், பாட விடயங்களுக்கு ஏற்ப சமப்படுத்தல் மேற்கொள்வதில் கிழக்கு மாகாணம் பல சிக்கல்களை எதிர்நோக்குவதாகவும் அதில் முக்கியமானது அரசியல் தலையீடு எனவும் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன. இருப்பினும், ஒவ்வொரு மாகாணத்திற்கும் ஒவ்வொரு இடமாற்றப் பொறிமுறை என்ற நிலை உருவாகாமல் தேசிய மட்டத்திலான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஆசிரிய இடமாற்றப் பொறிமுறையொன்று தோற்றுவிக்கப்படுவதே அவசியம். அவ்வாறானதொரு பொறிமுறை உருவாக்கப்படுகின்றபோதே அது இடமாற்றம் தொடர்பான வெற்றியளிக்கக் கூடிய செயற்பாடாக அமையும்.

பொறுத்தமற்ற பொறிமுறைகளினூடாக இடமாற்றங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றபோது, அதனால் பாதிக்கப்படும் ஆசிரியர்கள் மனப்போராட்டங்களுக்கு உட்படுகின்றனர். அதனால் அவர்களின் உள ஆரோக்கியம் கேள்விக்குறியாகின்றது. கற்பித்தலில் அவர்களால் வினைத்திறனுடன் செயற்பட முடியாமல் உள்ளது. இவற்றின் காரணமாக ஒரு ஆசிரியரின் ஆசிரிய பணிக்கூறாகக் கருதப்படுகின்ற கற்பித்தல் நோக்கங்களை வரையறை செய்தல், உண்மையான கற்பித்தல்; அனுபவங்களை ஒழுங்கு செய்தல், கற்பித்தலின் விளைவுகளை மதிப்பீடு செய்தல் போன்ற பணிகளில் சிறந்த வினைத்திறனுடன் செயற்படுவதற்கு அவர்களின் உள ஆரோக்கியமற்ற நிலை தடையாக அமைகிறது. இதனால், குறித்த ஆசிரியரிடமிருந்து எதிர்பார்க்கப்படும் கற்பித்தல் ரீதியான சிறந்த வெளிப்பாடுகளைப்; பெற்றுக்கொள்வதென்பது சாத்தியமற்றதாகிவிடும்.

எனவே, ஆசிரயர்களின் உள ஆரோக்கியத்துடனான கற்பித்தல் பணிக்கு மேலும் வலுச்சேர்க்க வேண்டுமாயின் ஆசிரியர்களில் கனிசமானோர் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தேசிய மட்டத்திலான ஆசிரிய இடமாற்றப் பொறிமுறை சகல தேசிய பாடசாலைகள் மற்றும் மாகாணப் பாடசாலைகளில் ஆசிரிய சமப்படுத்தலுக்காகவும் வருடாந்த மற்றும் விஷேட ஆசிரிய இடமாற்றத்திற்காகவும் நடைமுறைப்படுத்தப்படுதல் அவசியம். அதனூடகவே ஆசிரியர்களின் கற்றல் அனுபவங்களையும் ஆற்றல்களையும் சகல பாடசாலைகளிலும் சகல மாணவர்களுக்கும் கிடைக்கச் செய்ய முடியும்.

இவ்வாறனதொரு தேசிய மட்டத்திலான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஆசிரிய இடமாற்ற பொறிமுறை சகல மாகாணங்களிலும் நடைமுறைப்படுத்தப்படுமாயின்  அவற்றை ஏற்று தங்களது ஆசிரிய பணியினை மாற்றுக் கருத்துக்களற்ற மனப்பாங்குடன் புரிவதற்கு ஆசிரிய சமூகம் முன்வர வேண்டியதும் அவசியமாகுமென்பதே மாணவர்களினதும் பெற்றோர்களினதும் எதிர்பார்ப்பாகும்.

விடிவெள்ளி – 04.01.2018

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*